Abstract
Bu araştırmanın amacı, evli bireylerin ilişki niteliğini demografik değişkenler (cinsiyet, evlilik süresi, evlenme biçimi, çocuk sayısı, gelir düzeyi) bağlamında incelemektir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel ve ilişkisel tarama modelleri kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada, kolay örnekleme yöntemiyle belirlenen 1013 evli birey yer almaktadır. Veriler, demografik bilgi formu ve İlişki Niteliği Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Analizlerde bağımsız örneklemler için t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve regresyon ağacı (CART) yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, ilişki niteliği puanlarının cinsiyet, evlilik süresi, evlenme biçimi, çocuk sayısı ve gelir düzeyine göre anlamlı farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Kadınlar, erkeklere kıyasla ilişki niteliğini daha olumlu değerlendirmiştir. Ayrıca, evlilik süresi uzadıkça ilişki niteliği puanlarının azaldığı; aşk evliliği yapanların görücü usulü evlenenlere göre daha yüksek ilişki niteliği algısına sahip olduğu belirlenmiştir. Çocuğu olmayan bireylerin ilişki niteliği puanları diğer gruplara göre daha yüksek bulunurken, yüksek gelir düzeyine sahip katılımcıların ilişkiyi daha olumlu değerlendirdiği saptanmıştır. Regresyon ağacı analizi sonucunda, ilişki niteliğinin en güçlü yordayıcısının evlilik süresi olduğu, bunu evlenme biçimi, çocuk sayısı, gelir düzeyi ve cinsiyetin takip ettiği görülmüştür. Modelin toplam varyans açıklama oranı %30 (R² = .30) olarak belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, ilgili literatürle karşılaştırılarak değerlendirilmiş ve tartışılmıştır.